Co za zwycięstwo (Sixers 86 Wolves 84 - przyp.). Jakie były myśli i uczucia drużyny po wyciągnięciu tego zwycięstwa? Co widzieliście w końcowej rozgrywce?

Co myśleliśmy? Zdecydowanie czuliśmy, że ukradliśmy ten mecz. Po prostu chcieliśmy wydostać się z tego piekła, które tam było. To co ja osobiście widziałem to "popisowy rzut Andre i jego wielki uśmiech kiedy biegł przez boisko".

Jak to jest być w Philly w swoim pierwszym sezonie?

 Świetnie. Nie mogłem być w lepszej sytuacji z wielu powodów. To ironia, bo wstąpienie do drużyny było pierwszą szansą na przybycie tu. Nigdy wcześniej nie byłem w Filadelfii, a moim ulubionym filmem jest "Rocky" , więc możecie być pewni, że podążam tymi śladami odkąd się tu dostałem. To jest świetne.

Co sądzisz o tegorocznej drużynie Duke? Czy odczuwasz żal, że wskoczyłeś do NBA i nie masz kontaktu z chłopakami?

Sądzę, że ta drużyna jest głównym rywalem do turnieju krajowego, to drużyna zdolna do zwycięstwa. Ci faceci wciąż są moimi braćmi, rozmawiamy ze sobą cały czas. Co do żali, to nie ma o nich mowy. Zawierzyłem się Bogu i jestem naprawdę szczęśliwy z tego czym to się okazało. Bardzo cieszę się z czasu spędzonego w Philly.

Jak wypada Mo Cheeks w porównaniu do Twojego starego trenera z Duke - Mike'a Krzyzewski?

Ha ha (śmiech). Oni są całkiem różni. Trener Krzyzewski jest bardzo rozsądny, generalnie wojskowy typ faceta. Trener Cheeks jest niespieszny i zrelaksowany, ciągle żartuje. Żaden nie jest lepszy od drugiego. Są różnymi ludźmi w ich zachowaniu i relacjach z zawodnikami.

Gdybyś mógł grać 1 na 1 z którymkolwiek z graczy NBA, kto by to był i dlaczego?

Masz na myśli teraźniejszych graczy? W tym wypadku musze powiedzieć Kobe Bryant. Miałbym opowieść dla wnuków.

Zakładając to, w swoim debiucie przeciwko Raptors, zdobyłeś 2 punkty w ciągu pojedynczej minuty gry, przypominając Chamberlaina, sądzisz, że mógłbyś wyzwać Koby'ego po jego ostatnim rekordzie?

 Ha ha (śmiech). Nie teraz. Po prostu chce się rozwijać na boisku, i na nim pozostać. Nigdy nie pomyślałbym, że ktoś mógłby zdobyć 81pkt w dzisiejszych czasach. Ale hej! Wszystko jest możliwe.

Co w NBA zaskoczyło Cię najbardziej?

Najbardziej zaskakującą rzeczą jest prawdopodobnie ilość wolnego czasu jaką mam. W Duke wszystko było bardzo rygorystyczne, od zajęć, treningów, po grupy nauczania. To było bardzo zajmujące. Ale tu, w NBA jest dużo wolnego czasu, kiedy możesz robić co chcesz przez kilka godzin. Więc to jest największa różnica.

Co lubisz robić poza boiskiem?

Oglądać TV, rozmawiać z przyjaciółmi, drzemać.

Poza Andre, kto według Ciebie, jest najlepszym "pakerem" w Sixers? Masz jakieś ukryte triki?

Poza Andre, powiem, że to mógłbym być ja. Mam wiele nie pokazanych jeszcze zagrań, tylko poczekajcie.

Kto jest najzabawniejszym facetem w szatni?

Bez wahania, najzabawniejszy jest Lee Nailon.

Jakie jest Twoje ulubione wspomnienie z Duke?

Hmmm. Najlepsze wspomnienie to gra w Final Four, pomimo porażki. Po prostu bycie tam, uczestnictwo w jednym z największych wydarzeń sportowych na świecie. Rzadko, chyba, że osiągasz Finały NBA, możesz być częścią czegoś, co przyciąga tak wielką uwagę.

Jakie są różnice pomiędzy grą w Duke a grą w NBA?

Różnicą jest, że tu nie ma 15 000 fanów chcących cię zabić oglądając mecz. To duża różnica.

Jakie partie swojej gry chciałbyś polepszyć? I jak w tym pomaga Ci C-Webb?

Chciałbym lepiej rzucać, bardziej efektownie. Tak długo jak gram z Allenem i C-Webbem, oglądam ich jako graczy, jacy są na boisku i poza nim. Szczególnie pomagają mi wierzyć w siebie jako gracza, co jest prawdziwym wsparciem dla debiutanta.

Dzięki wszystkim za pytania. Oglądajcie i kibicujcie Sixers. Jeszcze raz dzięki za rozmowę.