|
||
|---|---|---|
Utah Stars (ABA 1974-75)
St. Louis Spirits (ABA 1975-76)
Houston Rockets (1976-82)
Philadelphia 76ers (1982-86)
Washington Bullets (1986-88)
Atlanta Hawks (1988-91)
Milwaukee Bucks (1991-93)
Philadelphia 76ers (1993-94)
San Antonio Spurs (1994-95)
Występ w All Star Game (12 razy)
Pierwsza Drużyna NBA (1979, 1982, 1983, 1985)
Druga Drużyna NBA (1980, 1981, 1984, 1987)
Pierwsza Drużyna Obrońców (1983)
Druga Drużyna Obrońców (1979)
Wybrany w 2001 roku do Panteonu Sławy
Jeden z 50 Najlepszych Zawodników w Historii
5 na liście najlepszych strzelców w historii (29 580)
7 na liście najlepiej blokujących zawodników w historii (2.21)
6 razy najlepszy zbierający NBA
Rekord NBA w ilości zbiórek ofensywnych w karierze: 6731
Rekord NBA w ilości trafionych rzutów wolnych w karierze: 8531
Rekord NBA pod względem ilości gier bez wykluczenia za faule: 1 212
Rekord NBA w ilości zbiórek ofensywnych w 1 sezonie: 587
Rekord NBA w ilości zbiórek ofensywnych w 1 meczu: 21
Najwięcej punktów w meczu w karierze: 53
Najwięcej zbiórek w meczu w karierze: 37
Mistrzostwo NBA 1983
MVP (1979, 1982, 1983)
MVP Finałów (1983)
MVP Meczu Gwiazd (1960)
brak
Moses Eugene Malone rozpoczął swoją karierę już w wieku 19 lat. Zrezygnował z pójścia na studia (co kiedyś było dosyć rzadkim i ryzykownym posunięciem). Malone jednak wolał koszykówkę i zdawał sobie sprawę ze swoich umiejętności. Był niezwykle szybki, silny, sprawny i imponował wytrzymałością i wspaniałą formą. Dlatego przeszedł na zawodowstwo zaraz po ukończeniu szkoły średniej w Petersburgu w Virginii. Został wybrany w drafcie 1976 roku przez Portland Trail Blazers z numerem 5. Jednak Malone nigdy nie zagrał dla Blazers, bo od razu oddano go do Rockets. W pierwszym sezonie osiągnął średnią 18,8 pkt. oraz 14.6 zbiórki na mecz. Stał się jednym z najlepiej zbierających zawodników Ligi. Po 7 latach gry powędrował do Philadelphii 76ers. Nie była to jego ostatnia przeprowadzka. Moses przez całą swoją karierę koszykarską błąkał się po klubach ABA oraz NBA. Sześciokrotnie był najlepszym zbierającym NBA, dostał też 3 nagrody MVP sezonu zasadniczego. W 1981 roku doprowadził do Finałów Houston Rockets, którzy jednak przegrali z Boston Celtics 4-2. W 1983 roku był podstawowym graczem Philadelphii 76ers, która po świetnym sezonie zdobyła Mistrzostwo NBA, głównie za sprawą Malone'a oraz Juliusa Ervinga. Za występ w tych finałach Malone dostał zresztą MVP. Były to najlepsze lata w karierze tego środkowego. Mimo to czuł się niechciany, a to głównie ze względu na częste przeprowadzki z klubu do klubu. Swoją karierę Moses Malone zakończył w San Antonio Spurs, w zespole w którym rozegrał 17 meczy w sezonie 1994-95. Gdy odchodził, miał za sobą łącznie 21 sezonów oraz 29 580 punktów, co dawało mu wtedy 3 miejsce na liście Najlepszych Strzelców Wszech Czasów. Niedawno wyprzedzili go Michael Jordan oraz Karl Malone. Był też pierwszy pod względem trafionych rzutów wolnych, a drugi pod względem oddanych rzutów wolnych oraz trzeci pod względem rozegranych meczy (1 329) i szósty pod względem minut (45 071). Dzisiaj Malone jest uważany za jednego z najlepszych centrów w historii tego sportu. W sezonie 2005-06 zaczął współpracowac z trenerem Maurice Cheeksem, jako pomoc dla wysokich graczy. W sezonie 2006-07 Moses wrócił oficjalnie do Philadelphii, gdzie pełnił funkcję asystenta trenera przez dwa lata.
15.6 ppg |
8.8 rpg |
4.7 apg |
2.0 spg |
1.7 bpg |
35.5 mpg |
Philadelphia 76ers Boston Celtics New York Knicks New Jersey Nets Toronto Raptors |
16-6 11-10 8-13 8-15 7-16 |
|
Skorzystali Stracili | |
|
| |