ELTON BRAND #42 (F) Data i miejsce urodzenia: 11.03.1979, Peekskill Wzrost/waga: 206 cm/115.2 kg Uczelnia: Duke '98 Krótka charakterystyka: Jeden z najlepszych skrzydłowych w NBA w ostatnich latach.

Drużyny

Chicago Bulls (1998-01)
Los Angeles Clippers (2001-08)
Philadelphia 76ers (2008-...)

Osiągnięcia i rekordy

Najwięcej punktów w meczu w karierze: 44 (2 razy)
Najwięcej zbiórek w meczu w karierze 23 (2 razy)
Najwięcej bloków w meczu w karierze: 8 (4 razy)
Najlepszy w histori LA Clippers w ilości zbiórek ofensywnych (1480)

Najważniejsze nagrody

Debiutant Roku 1999-2000
Pierwsza Piątka Debiutantów 1999-2000
Występ w All Star Game (2 razy)
Brązowy medal na MŚ w Indianapolis (2005)
Druga Drużyna NBA (2005-06)
Sportsmanship Award (2006)
Gracz Miesiąca NBA (1 raz)

Fakty i ciekawostki

• Na drugie imię ma Tyron
• Ma żonę Shaharę i synka Eltona Pece'a

Life story

Elton Tyron Brand urodził się 11 marca 1979 roku w Peekskill w stanie New York. Od momentu rozpoczęcia swojej kariery koszykarskiej uważany był za wielki talent i materiał na przyszłą gwiazdę tej dyscypliny sportu. Po latach - obserwując przebieg jego kariery - bez wątpliwości można stwierdzić, że z nawiązką spełniał on pokładane w nim nadzieje na różnych jej etapach.

Elton Brand swoją przygodę z koszykówką rozpoczął na poważnie w wieku 13-stu lat, kiedy to zaczął uczęszczać do znajdującej się w rodzinnej miejscowości Peekskill High School. Momentalnie został tam przyjęty do szkolnej drużyny koszykarskiej, w której występował wspólnie m.in. z inną przyszłą postacią z parkietów NBA - Ronem Artestem. Jednak to właśnie Brand był gwiazdą swojego zespołu, który poprowadził do dwóch mistrzostw stanowych. W ostatnim roku, w którym notował średnio 25.9 ppg, 16.2 rpg oraz 6.0 bpg został wybrany do McDonald's All-American i we wszelkich rankingach najbardziej utalentowanych graczy licealnych w całym kraju był w czołówce. Poza świetną grą Brand dał się także poznać jako wewnętrznie bardzo poukładany i inteligentny człowiek. Pasmo sukcesów, jakie odnosił zawsze komentował spokojnie i skromnie nie dając się zwieźć chwilowej sławie, chociaż w miasteczku Peekskill był uważany za lokalnego bohatera. Nic dziwnego, iż po zakończeniu liceum o takiego zawodnika zabiegały niemal wszystkie uczelnie w kraju. Brand ostatecznie wybrał renomowany Duke, gdzie rozpoczął studia na kierunku socjologia.

W zespole Blue Devils spędził 2 lata, które przyniosły mu kolejne sukcesy. Momentalnie stał się on ważnym ogniwem drużyny i już w pierwszym roku gry na uczelni notował średnio 13.4 ppg na skuteczności 59.2% oraz odpowiednio 7.3 rpg i 1.3 bpg. Wszystko to podczas zaledwie średnio 23.5 minut na parkiecie. Jako drugoroczniak Brand był już na ustach wszelkich ekspertów koszykówki. Wraz z takimi zawodnikami jak Corey Maggette, czy Shane Battier stworzył on trzon zespołu uznawanego za jeden z najlepszych, jakie w niedalekiej przeszłości rywalizowały w NCAA. Przez całe rozgrywki Blue Devils szli jak burza w pełni potwierdzając ten sąd. Roli faworyta nie sprostali dopiero w finałowym meczu Final Four, w którym nieoczekiwanie przegrali z zespołem Connecticut. Pomimo tego gorzkiego finału Elton Brand został obsypany wieloma wyróżnieniami w tym najcenniejszymi: Oscar Robertson Trophy, John. R. Wooden Award, Naismith College Player Of The Year, Adolph Rupp Trophy, czy ACC Men's Basketball Player Of The Year. Jednocześnie stał się on jednym z najbardziej pożądanych zawodników przez kluby NBA.

Przed przejściem na zawodowstwo pojawiły się jednak pierwsze zastrzeżenia, co do jakości gry Branda. Przede wszystkim zastanawiano się czy ten mierzący "zaledwie" 2.03cm zawodnik poradzi sobie w walce podkoszowej na wyższym poziomie. Jego dominację na uczelni w ofensywie często tłumaczono poprzez brak silnych, atletycznych rywali na swojej pozycji, zaś dobrą obronę zespołu Blue Devils jako bardziej zasługę Battiera niż jego. Do tego zarzucano mu bardzo słabą umiejętność kozłowania i kontroli piłki. Prognozowano, że na początku może grać znacznie poniżej oczekiwań i w pełnie rozwinąć się dopiero po 2-3 latach gry w NBA. To wszystko jednak nie zraziło działaczy Chicago Bulls, którzy w drafcie 1999 roku wybrali go z pierwszym numerem. Tym samym Elton Brand stał się pierwszym graczem w historii Duke, który został wybrany w drafcie z najwyższym numerem. Brand swoją grą szybko potwierdził, że całkowicie na to zasłużył oraz przymknął usta wszelkim krytykom. Już w pierwszym sezonie notował on imponujące 20-10 na mecz stając się zarówno najlepszym strzelcem (przed choćby Tonym Kukocem), zbierającym oraz blokującym zespołu. Dało mu to tytuł Rookie Of The Year oraz miejsce w Pierwszej Piątce Debiutantów za rok 2000. Drugi sezon dla Branda był równie dobry indywidualnie, jednak nie przekładało się to na sukcesy zespołowe. Bulls w obu tych sezonach nie mieli bilansu lepszego niż... 30%. W takiej sytuacji menedżer zespołu - Jerry Krause - zrezygnował z pomysłu budowy zespołu wokół Branda oddając go w wymianie do Los Angeles Clippers w zamian za Briana Skinnera i prawo do wyboru w 1. rundzie draftu (Tyson Chandler). W zespole Clippers Elton Brand dalej umacniał swoją pozycję jako jeden z najwybitniejszych silnych skrzydłowych całej ligi NBA. Jako pierwszy gracz Clippers od 1994 (Danny Manning) został wybrany do All-Star Game w 2002 roku. W dwóch kolejnych sezonach zmuszony był opuścić - przez kontuzje - łącznie 33 meczy, co nie wpłynęło na szczęście na zahamowanie jego kariery. Poza sezonem 2004-05 w każdych z pozostałych notował imponujące double-double na mecz 20-10 dodając do tego średnio ponad 2 bloki. Indywidualne osiągi Branda jednak także w zespole z Los Angeles nie przynosiły sukcesów drużynowych.

Sytuacja uległa zmianie w sezonie 2005-06, który jak do tej pory był najlepszy w wykonaniu Eltona Branda. Przed rozpoczęciem rozgrywek intensywnie pracował on na siłowni, co pozwoliło mu na zrzucenie kilku kilogramów oraz uzyskanie większej dynamiki i szybkości. Jednocześnie znacznie poprawił on rzut z półdystansu. Wszystko to sprawiło, że średni zdobywanych przez niego punktów wzrosła niemal o 5 "oczek" (24.7 na mecz). Z będącym w życiowej formie Brandem Clippers awansowali także w końcu do play-off z szóstego miejsca w Konferencji. W pierwszej rundzie wygrali rywalizację z wyżej rozstawionymi Denver Nuggets by odpaść po zaciekłej, 7-mio meczowej walce w kolejnej przeciwko Phoenix Suns. Mimo zakończenia rozgrywek posezonowych na tym etapie był to najlepszy sezon w wykonaniu Clippers w historii zespołu od przeniesienia się do Los Angeles z Buffalo. Wielka zasługa w tym właśnie Eltona, który w trakcie sezonu 3-krotnie był wybierany Graczem Tygodnia, a także raz Graczem Miesiąca. Ponownie został także wybrany do All-Star Game oraz uzyskał szóste miejsce w głosowaniu na MVP sezonu regularnego. Świetna gra zaowocowała także powołaniem do reprezentacji USA na Mistrzostwa Świata w Indianapolis. Brand zdobywał tam średnio 8.9 punktów oraz 3.3 zbiórki na mecz i ostatecznie przywiózł brązowy medal.

W sezonie 2006-07 Clippers nie udało się odnieść podobnego sukcesu, ani nawet awansować do play-off. Brand jednak dalej zdobywał po 20 punktów na mecz i odpowiednio 10 zbiórek. Sezon 2007-08 był pierwszym w karierze tego zawodnika, który musiał w większości opuścić przez odniesioną kontuzję (zerwanie ścięgna Achillesa). Wrócił do gry na zaledwie ośmiu ostatnich spotkań notując w nich średnio 17.6 ppg, 8 rpg oraz 1.9 bpg. Najlepsze spotkanie rozegrał przeciwko Golden State Warriors 12 kwietnia 2008 zdobywając w nim 21 punktów, 14 zbiórek, 4 asysty i 3 bloki. Po zakończonym sezonu Brand wykorzystał opcję zawartą w kontrakcie i rezygnując z 16.4 milionów dolarów za kolejny sezon stał się wolnym agentem, po czym podpisał 5-cio letnią umowę z Philadelphia 76ers opiewającą na 82 miliony dolarów. Mimo wielkich oczekiwań pierwszy sezon w barwach Sixers zakończył się zarówno dla Eltona jak i kibiców gorzko. Zawodnik ten z powodu kontuzji ramienia wystąpił w zaledwie 29 pierwszych meczach sezonu, notując najsłabsze w karierze statystyki 13.8 ppg i 8.8 rpg. W rozgrywkach 2009-10 sytuacja zdrowotna Eltona już się poprawiła, opuścił on tylko 6 spotkań z powodu kontuzji . Jednak w jego grze widać było zmęczenie urazami i wciąż brak formy sprzed lat. Dlatego coraz wolniejszy Brand grał jedynie przez 30 minut w meczu (najmniej w karierze) pogarszając średnie do 13.1 ppg, 6.1 rpg i 1.4 apg i zdobywając jedynie 7 double-doubles w sezonie. Dodatkowo w drugiej części rozgrywek przesunięto go na ławkę rezerwowych, co wywołało jedynie frustrację u tego zawodnika.

Na szczęście dla Branda, wreszcie gotowy do gry, w pełni zdrowy i pod okiem odpowiedniego trenera Douga Collinsa, koszykarz ten odrodził się w rozgrywkach 2010-11. Rozegrał aż 81 mecze i ze średnią 15.0 ppg (przy 51% skuteczności z gry) był najlepszym strzelcem zespołu! Dodał także 8.3 rpg i 1.5 apg, a co ważniejsze, na parkiecie i poza nim był przywódcą Sixers, zachęcających swoich kolegów do walki i dając się poznać agresywną grą pod koszem.

Poza parkietem Elton Brand jest niezwykle aktywnym działaczem zarówno w kwestii promocji zespołu na zewnątrz jak i pomocy charytatywnej. W 2000 roku założył on działającą do dziś Elton Brand Fundation, która wspiera ubogich w jego rodzinnym Peekskill, a także w innych miejscowościach jak Durham, czy Chicago. Grając w barwach Clippers był członkiem grupy graczy, która pomagała dzieciom w nauce czytania oraz uświadamiała potrzebę edukacji. Dla najmłodszych finansował on także darmowe wejścia na mecze Clippers. Dodatkowo Elton Brand pozostaje aktywnym członkiem takich fundacji jak A Place Called Home oraz Children's Institute International. Jego aktywność charytatywna została doceniona przez władze ligi przez przyznanie mu Sportsmanship Award w 2006 roku (zajął w głosowaniu na tą nagrodę także 2. miejsce w 2005). W 2006 roku Brand poślubił także swoją wieloletnią przyjaciółkę poznaną jeszcze w czasach studenckich na uczelni Duke - Shaharę Simmons.

/Oprac. iCivre & Monty/