|
||
|---|---|---|
Syracuse Nationals (1949-63)
San Francisco Warriors (1963-64)
Występ w All Star Game (12 razy)
Wybrany w 1973 roku do Panteonu Sławy
Członek Najlepszej Drużyny NBA na 25 lecie ligi (1970)
Jeden z 50 Najlepszych Zawodników w Historii (1996)
Pierwsza Piątka NBA (1952, 1953, 1954, 1955, 1957, 1958)
Jeden raz przewodził w zbiórkach
Piąty na liście punktów z rzutów wolnych w historii - 6979
Mistrzostwo NBA 1955
Najlepszy Debiutant NBA 1949
Najlepszy Trener NBA 1966
Dolph Schayes jest dzisiaj określany mianem jednego z najbardziej wytrwałych zawodników NBA. Razem z George'm Mikanem z Minneapolis Lakers był jedną z pierwszych wielkich gwiazd tej Ligi. Jego kariera zaczęła się w inauguracyjnym sezonie NBA i trwała do czasu, kiedy koszykówka stała się wielkim widowiskiem.
W swoim debiutanckim sezonie zdobywał średnio 12.4 pkt. i pokazał, że może wiele osiągnąć, wygrywając nagrodę dla Najlepszego Pierwszoroczniaka. Stosował rzut oburęczny z miejsca jeszcze długo przed rozpowszechnieniem rzutu z wyskoku. Jak na wczesne lata NBA, był on niezwykle atletycznie zbudowany i jego gra była bardzo równa. Dolph występował przez 14 sezonów w Syracuse Nationals (później Philadelphia 76ers), natomiast karierę zakończył grając jeden rok w San Francisco Warriors. Był wtedy zawodnikiem, który rozegrał rekordowe 996 gier, w tym bez przerwy 706 w latach 1952-61, co było na tamte czasy niesłychane. Jego najmocniejszymi stronami był mistrzowsko wyćwiczony rzut pozycyjny z dystansu, oraz umiejętne wejścia pod kosz. Bardzo dobrze zbierał, przez 11 sezonów miał dwucyfrowe średnie zbiórek, w sezonie 1950-51 przewodził nawet Lidze ze średnia 16.4 na mecz. Był także niezwykle skuteczny w rzutach wolnych. Jego gorszą strona była natomiast skuteczność z gry (tylko 38%). W tym czasie doprowadził Nationals trzykrotnie do Finału w latach 1950, 1954 i 1955. Tytuł udało mu się zdobyć za 3 podejściem w 1955 roku. Swoją karierę zakończył w 1964 roku z imponującym dorobkiem. Zdobył łącznie 19 249 punktów i 11 256 zbiórek (co daje średnie odpowiednio 18.2 i 10.6 na mecz). Sześciokrotnie był wybierany do Pierwszej Piątki NBA, 12 razy występował w Meczach Gwiazd. W roku 1970 został wybrany do Drużyny Wszech Czasów, natomiast 2 lata później znalazł się w Galerii Sław NBA. W 1996 roku został wybrany do grona 50 najlepszych koszykarzy Wszechczasów.
Po zakończeniu kariery koszykarskiej nie chciał zrezygnować ze sportu i w latach 1970-72 był trenerem zespołu Buffalo Braves. Miał już wtedy spore doświadczenie w tej pracy, bo przez kilka lat w Philadelphii był grającym trenerem, w 1966 roku dostał nawet nagrodę dla Najlepszego Coacha osiągnowszy bilans 55-25. W jego ślady poszedł syn, Danny, który w 1981 roku dostał się do NBA wybrany przez Utah Jazz, jednak nigdy nie dorównał ojcu.
15.6 ppg |
8.8 rpg |
4.7 apg |
2.0 spg |
1.7 bpg |
35.5 mpg |
Philadelphia 76ers Boston Celtics New York Knicks New Jersey Nets Toronto Raptors |
16-6 11-10 8-13 8-15 7-16 |
|
Skorzystali Stracili | |
|
| |