CHARLES BARKLEY #34 Nickname: "Sir Charles" "The Round Mound of Rebound" Data i miejsce urodzenia: 20.02.1963, Leeds, USA Wzrost/waga: 198 cm/114.0 kg Uczelnia: Auburn '84 Średnie kariery w NBA : 22.1 ppg, 11.7 rpg, 3.9 apg (1073 mecze)

Drużyny

Philadelphia 76ers (1984-92)
Phoenix Suns (1992-96)
Houston Rockets (1996-99)

Osiągnięcia i rekordy

Występ w All Star Game (11 razy)
Pierwsza Piątka Debiutantów 1984
Pierwsza Piątka NBA (1988, 1989, 1990, 1991, 1993)
Druga Piątka NBA (1986, 1987, 1992, 1994, 1995)
Trzecia Piątka NBA (1996)
Występ na olimpiadzie (Barcelonia 1992, Atlanta 1996)
Na liście 50 Najlepszych Koszykarzy NBA (1996)
Członek Galerii Sławy NBA
Najwięcej punktów w karierze w 1 meczu: 47
Najwięcej zbiórek w karierze w 1 meczu: 33
Najwięcej asyst w karierze w 1 meczu: 14
Najwięcej punktów w play-offs w karierze w 1 meczu: 56
Najniższy gracz przewodzący NBA w zbiórkach w historii: 1987 - 14.6 rpg
4 gracz w historii z 20 000 punktów, 10 000 zbiórek i 4 000 asyst

Najważniejsze nagrody

MVP (1993) 
MVP Meczu Gwiazd (1991)

Fakty i ciekawostki

• Pełne imię: Charles Wade Barkley
• Charles ma żonę Maureen oraz córkę, Christine
• Pojawił się gościnnie w filmie Spike'a Lee "He Got Game" oraz w takich obrazach jak "I kto to mówi", "Kosmiczny Mecz", "Zapomnij o Paryżu", "Hot Shots"
• Uwielbia grać w golfa, jak jego przyjaciel Michael Jordan
• Był współautorem książek "Outrageous" oraz "Wit and Wisdom of Charles Barkley". 

Life story

Barkley jest jednym z tych wielkich graczy NBA, którzy nigdy nie zdobyli Mistrzostwa NBA. Charles Barkley po zrezygnowaniu z czwartego roku studiów na uniwersytecie w Auburn został wybrany w drafcie 1984 roku przez Philadelphię 76ers w 1 rundzie z numerem pierwszym. Od razu zaczął się wyróżniać w NBA swoim ciętym językiem, arogancją i wygadaniem. Jak magnes przyciągał dziennikarzy, którzy "polowali" tylko na jego kolejną dowcipną, czasem obraźliwą wypowiedź. Niestety Barkley często przesadzał, czym nie zyskał sobie sympatii wielu graczy w Lidze. Jednak nie to się liczyło, bo na boisku dawał z siebie wszystko. Był bardzo skoczny, potrafił zdobywać punkty, ale też świetnie zbierał. Popisywał się rzutami które potrafił wykonywać z każdego miejsca na boisku. Przez pierwszych 9 lat kariery jego skuteczność nie spadła nigdy poniżej 50%. W sezonie 1986-87 Barkley został najniższym mistrzem zbiórek w NBA.

W drużynie z Philadelphii jednak był drugoplanową postacią. Zmieniło się to po odejściu Juliusa Ervinga i Mosesa Malone'a. "Sir Charles" został liderem drużyny, jednak wciąż był daleko od Mistrzostwa. Dzięki niemu Sixers nie spadli na dno, ale nie mieli też większych szans w play-offs. Podczas występu w barwach Sixers w All Star Game w 1991 roku Barkley pokazał na co stać. Rzucił 17 punktów, ale co ważniejsze zebrał 22 piłki, co było wyrównaniem rekordu należącego do Wilta Chamberlaina z 1967 roku. Barkley zdobył nagrodę MVP za ten występ, Wschód wygrał 114-116. Jednak już w 1992 roku został oddany do Phoenix Suns. Do księgi rekordów Sixers wpisał się będąc 4 w całkowitej liczbie punktów (14 184), 3 w średniej punktowej (23.3 ppg), 3 w liczbie zbiórek (7 079), 8 w liczbie asyst (2 276) i 2 w skuteczności (57%). Przez 7 kolejnych lat przewodził Sixers w skuteczności i zbiórkach, a przez 6 kolejnych lat w punktach. W Suns w sezonie 1992-93 przewodził NBA w punktach, zbiórkach i asystach. Zdobył wtedy nagrodę MVP sezonu zasadniczego i doprowadził Suns do Finału NBA, w którym jednak zespół z Phoenix przegrał 4-2 z Chicago Bulls. W tym samym roku został wybrany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na olimpiadę w Barcelonie. Razem z legendarnym "Dream Teamem", w skład którego wchodzili tacy gracze jak Michael Jordan, Larry Bird czy Magic Johnson, zdobył złoty medal. Drużyna USA wygrywała każdy mecz z przeciwnikami minimalnie 30 punktami! Był to najlepszy sezon w karierze Barkleya. W kolejnych latach Suns popadli w kontuzje i nie zdołali już powtórzyć swojego sukcesu. Barkley nie zastanawiał się długo i goniąc za tytułem przeszedł do Houston Rockets. Tam razem z Hakeemem Olajuwonem i Clydem Drexlerem miał w końcu zdobyć upragnione trofeum. Szanse były duże, gdyż "Rakiety" wywalczyli już tytuł rok i dwa lata wcześniej. Jednak wraz z Barkleyem z Phoenix przyszły kontuzje i w sezonie 1996-97 Charles zagrał w tylko w 53 meczach, a rok później w 68. Przez cały ten czas krążyły pogłoski o zakończeniu kariery przez koszykarza, lecz ten nie chciał o tym słyszeć.

Barkley zakończył karierę w sezonie 1999-2000 w mieście, w którym ja zaczął, czyli Philadelphii. Podczas meczu Rockets-Sixers 8 grudnia Barkley próbując zablokować rzut Tyrone'a Hilla upadł na parkiet i nabawił się kontuzji, która nie pozwoliłaby mu już na zagranie w całym sezonie, który miał być jego ostatnim. W związku z tym postanowił zakończyć karierę od razu. Zaraz potem został komentatorem meczów koszykówki w jednej z amerykańskich stacji TV. 21.03.2000 roku koszulka "Sir Charlesa" z numerem 34 została zastrzeżona przez władze Philadelphii 76ers na zawsze. 

Barkley jest jak Magic i Larry w tym sensie, że tak naprawdę oni tez nie mieli swojej pozycji. On gra wszystko, gra koszykówkę. Nie ma nikogo drugiego takiego jak on. Jest dominującym zbierającym, dominującym zawodnikiem obrony, rzuca za trzy, drybluje, rozgrywa - Bill Walton.

No to dzisiaj z seksu nici - Charles Barkley po ostatnim meczu w karierze, zakończonym kontuzją.