BILLY CUNNINGHAM #32 Nickname: "Kangaroo Kid" Data i miejsce urodzenia: 3.06.1943, New York, USA Wzrost/waga: 200 cm/95.0 kg Uczelnia: North Carolina '65 Średnie kariery w NBA : 20.8 ppg, 10.1 rpg, 4.0 apg (654 mecze)

Drużyny

Jako zawodnik:
Philadelphia 76ers (1965-72, 74-76)
Carolina Coguras (ABA: 1972-74)
Jako trener:
Philadelphia 76ers (1977-85)

Osiągnięcia i rekordy

Występ w All Star Game (4 razy)
Wybrany w 1986 roku do Panteonu Sław
Na liście 50 Najlepszych Koszykarzy
Na liście 50 Najlepszych Trenerów
Jeden z 50 Najlepszych Zawodników w Historii:

Najważniejsze nagrody

Mistrzostwo NBA (1967 - jako zawodnik, 1983 - jako trener)
Debiutant Sezonu 1965-66
MVP (Brooklyn League: 1961, ABA: 1973) 
Pierwsza Piątka Debiutantów 1966
Pierwsza Drużyna NBA (1969, 1970, 1971)
Druga Drużyna NBA (1972)
Pierwsza Drużyna ABA 1973

Fakty i ciekawostki

brak 

Life story

Billy Cunningham, a właściwie William John Cunningham, zaczął grać w koszykówkę w wieku 5 lat. Nic dziwnego, że jużw colloge'u pokazał, że zostanie wielkim zawodnikiem. Był Najlepszym Graczem Sezonu (MVP) w latach 1963-65, dostawał się do pierwszych piątek Ligi ACC, był nawet kapitanem zespołu. 10.12.1964 rzucił 48 punktów w jednym meczu, co było rekordem na Uniwersytecie Północnej Karoliny, a w całej karierze uczelnianej zebrał z tablic także rekordowe, 1062 piłki. W NBA był znany ze swojej skoczności (stąd przydomek: "Kangurek") oraz z zaangażowania, jaki wnosił do gry. Billy był leworęczny, lecz nie przeszkodziło mu to w osiągnięciu wielkiej sławy. Wyróżniał się wspaniałym stylem gry. Kochano go też za wierność 76ers, gdyż nie przenosił się z drużyny do drużyny w poszukiwaniu większych pieniędzy i lepszych wyników. Całą swoją karierę "Kangurek" spędził w zespole z Miasta Braterskiej Miłości, wyjątkiem były tylko lata 1972-74, gdy grał w konkurującej z NBA lidze, ABA. Podczas gry w Carolinie podczas drugiego roku zdobył Nagrodę dla Najbardziej Wartościowego Gracza, czyli MVP. Największe sukcesy odnosił jednak z Sixers, kiedy to w 1967 roku z zespołem, który miał jeden z najlepszych składów w historii (Wilt Chamberlain, Wali Jones, Hal Greer, Chet Walker), zdobył jedyne Mistrzostwo NBA jako gracz. Zakończyło to 8-mio letnią dominację Boston Celtics.

Cunningham w całej karierze zdobył 16 310 punktów oraz 7 981 zbiórek i 3 305 asyst. Trzykrotnie był wybierany do All Star Game, czterokrotnie dostawał się do Pierwszej Piątki NBA. Jest też na liście 50 Największych Graczy NBA. Osiągnąłby pewnie jeszcze więcej, jednak w sezonie 1975-76 w 20 meczu po zbiórce defensywnej, biegnąc na kosz przeciwnika, jak sam powiedział "jego noga eksplodowała", szanse na powrót do pełnej sprawności były właściwie zerowe.

Po zakończeniu 11-letniej kariery zawodniczej, Billy nie chciał zrezygnować ze swojego ulubionego sportu. 4 października 1977 roku został trenerem i tą funkcję pełnił również z Philadelphią, ale tylko przez 8 lat (1977-85). W tym czasie osiągnął znakomity wynik 454-196, co dało mu 69.8% w sezonie zasadniczym i 62.9% w play-offs. Żaden inny trener tak szybko nie zanotował swojej 200, 300 i 400 wygranej. Za takie wspaniałe statystyki dostał się na listę Największych Trenerów Wszechczasów. W okresie trenerskim Cunninghama Sixers 3 razy wygrywali tytuł dywizji i 3 razy dostawali się do Finału NBA, Mistrzostwo zdobyli raz, w 1983 roku. W pozostałych Finałach przegrywali 2-4 z Lakers. Cunningham był bardzo charakterystycznym coachem. Przy linii bocznej tupał, krzyczał, wdawał się w rozmowy z sędziami i żądał największego poświęcenia od swoich graczy. W 1987 roku był jednym z organizatorów, który powołał nowy klub koszykówki: Miami Heat. Rok wcześniej dostał się do Panteonu Sław NBA, a Sixers zastrzegli jego numer. Komentował mecze NBA dla stacji CBS, a w latach 90-tych otworzył swoją restaurację w Philadelphii.

Kiedy myślisz o życiu Billy'ego, ono jest niezwykłe. Był supergwiazdą w szkole średniej. Potem poszedł do Północnej Karoliny, gdzie wybrano go do Najlepszej Drużyny Ameryki. W drafcie był numerem pierwszym. Potem uczestniczył w All Star. Następnie zaczął trenować i patrząc na wynik procentowy, został jednym z najlepszych trenerów. Później gdy NBA zaczęła się rozwijać, on miał w tym swój wkład. To niewiarygodne. Nie potrafię wymienić jednej rzeczy której się podjął i która mu nie wyszła. To jest właśnie niezwykłe życie - Pat Williams, były gracz Sixers i vice prezydent Orlando Magic.

On potrafił współzawodniczyć. Potrafił też znaleźć sposób, by ciebie pokonać - Lewis Schaffler, kolega z dzieciństwa.